Waarom duurzaam talent niet schaars is, maar vaak verkeerd gezocht wordt
Veel werkgevers zeggen dat duurzaam talent schaars is. Maar vaak is dat niet het echte probleem. Het echte probleem is dat we te smal zoeken.
We zoeken naar mensen die al precies in het juiste vakgebied hebben gewerkt, de juiste termen kennen en meteen “duurzaam” ogen op papier. Daardoor missen we een veel grotere groep professionals die allang relevante ervaring hebben, maar zichzelf niet onder dat label plaatsen.
Denk aan inkopers die al jaren bezig zijn met ketens en leveranciers. Aan projectmanagers die complexe veranderingen begeleiden. Aan marketeers die weten hoe je gedrag beïnvloedt. Aan financials die risico’s kunnen doorrekenen. Aan HR-professionals die cultuurverandering begrijpen. Dat zijn geen buitenstaanders in de duurzame economie. Dat zijn vaak precies de mensen die nodig zijn.
De fout zit dus niet alleen in de vijver waaruit gevist wordt, maar ook in de omschrijving van de vis. Veel vacatures vragen om een schaap met vijf poten: kennis van ESG, stakeholdermanagement, wetgeving, data, transitie, communicatie én liefst al jaren ervaring in duurzaamheid. Dan lijkt talent schaars. Maar misschien is het profiel gewoon te smal en te ambitieus geformuleerd.
Duurzaamheid is bovendien steeds minder een los vakgebied. Het verschuift naar de kern van hoe organisaties werken. Daardoor worden bestaande vaardigheden waardevoller. Niet alleen specialistische kennis telt, maar ook het vermogen om afdelingen te verbinden, weerstand te overbruggen en verandering werkbaar te maken.
Voor werkgevers betekent dit: kijk niet alleen naar functietitels uit het verleden, maar naar onderliggende vaardigheden. En voor kandidaten betekent het: je hoeft niet al jaren in “duurzaamheid” te werken om relevant te zijn voor de duurzame arbeidsmarkt.
Misschien is duurzaam talent dus niet schaars. Misschien herkennen we het alleen nog niet goed genoeg.
